از آيينهايي که در عيد نوروز به آن توجه ويژه اي مي شود چيدن سفره ي هفت سين است. يک خانم ايراني در هر کجاي جهان که باشد در اواخر اسفند سفره ي هفت سين خود را مي چيند تا لحظه ي تحويل سال با اعضاي خانواده ي خود جشن بگيرند.
به گزارش
هفت چشمه به نقل از
باشگاه خبرنگاران؛ از آيينهايي که در عيد نوروز به آن توجه ويژه اي مي شود چيدن سفره ي هفت سين است. يک خانم ايراني در هر کجاي جهان که باشد در اواخر اسفند سفره ي هفت سين خود را مي چيند تا لحظه ي تحويل سال با اعضاي خانواده ي خود به دور سفره بشينند وآغاز سال نو و آمدن بهار را جشن بگيرند. رسم ها و آيين هاي هر ملت برخاسته از باورها، فرهنگ، تاريخ، مکتب، شيوه زندگي، شرايط جغرافيايي، اسطورهها و ساير ريشه هاي آن سرزمين است
.
ايران هم مهد آيين کهن و اصيلي است که هرکدام مناسبتي مشخص براي ايجاد داشته است. هفت سين نوروز يکي از سنت هاي ديرينه پارسي است. اين سنت از زمان باستان تا امروز همچنان جايگاه ويژه خود را نزد ايرانيان حفظ کرده است. اين سنت داراي معاني ويژه و نشاني از رمز و رازهاي هوشمندانه زندگي بزرگان ما است
.
هفت سين از هفت محصول زميني انتخاب ميشود تا از نعمتهاي که خداوند به انسان بخشيده است، سپاسگزاري شود و اين نعمت ها يادآوري شود تا اگر انسان ها در روزمرگي زندگي از سپاسگزاري اين نعمت ها غافل شده اند به خود بيايند و يکبار با نگاهي متفاوت به نعمت هاي بيکراني که طبيعت در اختيارشان قرار مي دهد بنگرد. عيد نوروز، نوشدن طبيعت است و شکرگزاري از نعمت هاي بيکران طبيعت به وبژه در بهار نبايد ناديده گرفته شود. هفت سين نوروزي آئيني کاملا پارسي است (نه چيني، هندي، عربي و روسي
)
گزينههاي هفت سين بايد با رعايت پنج ويژگي انتخاب شده اند
:
1-اسم آن ها فارسي باشد
.
2-با حرف سين شروع شوند
.
3-داراي ريشه ي گياهي باشند
.
4-خوراکي باشند
.
5-نام آنها از واژههاي ترکيبي (مانند سيرترشي) ساخته نشده باشند
.
به اين ترتيب خوان هفت سين با سيب، سير،سماق، سرکه، سمنو، سبزي يا سبزه چيده ميشود. گذاردن سنبل، سکه و سماور که نه خوراکي هستند و نه پارسي، هيچ حقيقت هفت سيني در اصل ندارند و گزينههايي چون؛ سوزن، سنجاق، ساعت و مواردي از اين دست بر اساس فرهنگ محلي مناطق مختلف ايران در طول زمان اضافه شده است. در حالي که در ابتداي امر اين چنين نبوده است. به عبارت ديگر اين ها مولفه هايي هستند که گذر زمان و عبور هفت سين از ميان فرهنگ هاي متفاوت به آن اضافه کرده است
.
ماهي و سيب قرمز
ماهي قرمز هم که مي گويند نماد حرکت است به سفره هفت سين نوروزي ايراني ها وارد شده است. غافل از اينکه در عيد چيني ها ماهي قرمز را رها ميکنند تا زندگي جريان يابد و لي ما ماهي قرمز را اسير تنگ بلورين کرده و تا رسيدن مرگ آنها نگهداري ميکنيم. ماهي قرمز مي تواند عمر بيشتري داشته باشد اما زماني که اسير تنگ کوچک مي شود با کمبود اکسژن روبه رو مي شود و عمرش کاهش پيدا مي کند ضمن اينکه خيلي از افراد شرايط نگهداري از آبزيان و حتي عوض کردن آب تنگ را بلد نيستند و در همين زمان ها به ماهي صدمه وارد مي کنند
.
در هفت سين پارسي سيب و انار به نشانه باروري و عشق درون ظرف آب پاک و زلال رها ميشود تا عشق و باروري در ميان مردم و نهاد خانواده مانا باشد
.
با کمي انديشه پيرامون آنچه گفته شد، خواهيد ديد که در بيست ميليون واژههاي پارسي شما نميتوانيد انتخاب هشتمي براي خوان هفت "سين" نوروزي پيدا کنيد، که داراي اين پنج ويژگي باشد پس پشت خوان هفت سين ايراني رمزهايي نهفته است. البته در مناطق مختلف سين هايي مثل سنگک به اين سفره اضافه مي شود اما از هفت مورد اصلي آن نه کاسته و نه جابه جا مي شود
.
چرايي عدد "هفت" براي هفت سين نوروز
عدد هفت در زبان باستاني به نام"امرداد" است. امرداد معناي جاودانگي مي دهد و از آنجايي که اين عدد معناي زيباي زندگي و جاودانگي را ميدهد هفت واژه را به نشانه آن انتخاب کرده و بر خوان نوروزي ميچينند. به روايتِ ديگر هفت "سين"، نشانه هفت دانه گياهي است که ميتوان با آن سبزه نوروز را تهيه کرد: جو، ماش، عدس، ارزن، لوبيا، نخود و گندم
.
زمان پارسيانِ کهن، مردم از هر هفت دانه، سبزه مي پروراندند (10 روز قبل از نوروز) و ظروفِ آن را بر سر درِ خانه هاي خود ميگذاشتند و هر کدام بيشتر و بهتر سبز ميشد، نشانه پر ثمريِ آن محصول براي کاشت در آن سال بود و کشت سال خود را از روي آن انتخاب مي کردند
.
هفت در ميان اعداد از اهميت و ارزش خاصي برخوردار است. هفت براي ايران و ايرانيان باستان مقدس بود و از آن براي مفاهيم مثبت، خوش يمني و فال نيک استفاده ميشده است و تا امروز هم اعتقاد به خوش يمني عدد هفت براي مردم ايران حفظ شده است
.
نمادهاي هفت سين
سير: براي گندزدايي و پاکيزگي است
.
سبزي يا سبزه:موجب فراواني و برکت در سال نو مي شود
.
سيب: فرشته زن، نماد باروري و پرستاري است
.
سنجد: نمادي از زايش و تولد و بالندگي و برکت است
.
سرکه: نمادي براي گندزدايي و تميزي است
.
سمنو: نماد خوبي براي زايش گياهي و بارور شدن گياهان است
.
سماغ: فرشته بهمن نماد باران و روزي است
.
بنابراين تمام اين هفت سين دليلي موجه براي حضور سر سفره هفت سين ايراني دارند. ايراني ها لحظه ي تحويل سال دوره سفره مي نشينند؛ دعاي تحويل سال را با يکديگر زمزمه مي کنند در آيينه و آب نگاه مي کنند و با آرزوي خير و سلامتي سال را تحويل مي کنند و کام خود را با نقل يا شيريني شيرين مي کنند
.
منبع ايسکنا نيوز